Afbeelding1Natuurgeneeskunde is erop gericht het zelfgenezend vermogen van lichaam en geest te stimuleren.

Een natuurgeneeskundig therapeut zoekt samen met de diereigenaar naar de oorzaak van het probleem en pakt deze aan, waardoor uiteindelijk de symptomen verdwijnen.

Een natuurgeneeskundig therapeut bekijkt het dier in zijn geheel, dus lichaam en geest, in relatie tot zijn omgeving.

Zo wordt bijvoorbeeld niet de bacterie bestreden, omdat de bacterie niet de oorzaak is, maar de verlaagde vitaliteit/ weerstand die een bacterie de kans geeft om een dier ziek te maken.

Van belang is dus om te kijken waar deze verlaagde weerstand vandaan komt. Zodat het lichaam zelf weer in staat is om de bacterie te overwinnen.

Als een klacht niet te heftig of acuut is kan een natuurgeneeskundige aanpak in veel gevallen voorkomen dat een ziekte dusdanige vormen aanneemt dat regulier ingrijpen noodzakelijk is.

In het geval dat het ziektebeeld wel heftig en acuut is zal de natuurgeneeskundige direct een dierenarts (laten) raadplegen. Eventueel kan in dit geval een natuurgeneesmiddel ter ondersteuning de reguliere behandeling versterken.

De basis van elke natuurlijke behandeling blijft telkens het overzien van het grotere geheel en de samenhang van factoren.

Bij de aanpak van het probleem wordt gezocht naar een combinatie van maatregelen, die vaak simpel zijn en in het verlengde van de natuurlijke behoeften liggen, én natuurlijke middelen die uitgezocht zijn voor het individuele dier.

Om een idee te geven, ziet u wat praktijkvoorbeelden van dieren die door de diertherapeuten zijn behandeld.